Tajlandia

Tajlandia jest krajem azjatyckim położonym na Półwyspie Indochińskim i częściowo na Półwyspie Malajskim. Jest monarchią konstytucyjną. Nazwa Tajlandia pochodzi od słowa taj – wolny. Obszar państwa wynosi 513,1 tys. km kwadratowych. Stolicą kraju jest miasto Bangkok.

W rzeźbie powierzchni kraju przeważają niziny. Centralną część kraju zajmuje Nizina Menamu, na północy pagórkowata, a na południu równinna. Na południowym-wschodzie znajduje się równina Korat zbudowana z czerwonych piaskowców. Wzdłuż zachodniej granicy i na północy kraju ciągną się pasma górskie o przebiegu południkowym z najwyższym szczytem kraju - Doi Inthanon (2595 m.n.p.m.). Sieć rzek jest bogata. Główną rzeką jest Menam. Rzeką graniczną jest Mekong. Naturalną formacją roślinną są lasy, na wybrzeżach namorzynowe, na zachodzie kraju monsunowe z drzewem tekowym, sandałowym, hebanowym, a na Półwyspie Malajskim lasy równikowe wiecznie zielone. Na równinie Korat występuje sawanna. Świat zwierzęcy jest bogaty. W Tajlandii żyją słonie indyjskie, nosorożce sumatrzańskie, bawoły, antylopy, tygrysy, lamparty, małpy (gibbony i makaki) oraz wiele gatunków ptaków i gadów.

W III w. n.e. na obszar dzisiejszej Tajlandii przybyły plemiona tajskie z południowo-zachodnich Chin. Od X do XIII w. opanowały one dorzecze rzeki Menam wypierając lub asymilując żyjących na tym terenie Khmerów. Na początku XIII w. Tajowie utworzyli państwo Sukhothai. W połowie XIV w. królestwo swym zasięgiem obejmowało całą dzisiejszą Tajlandię, część Kambodży, Laosu i Birmy. W XVIII w. władzę w państwie zdobył generał Czao Phya Czakkari, który jako król Rama I założył panującą do dziś dynastię Czakkari oraz przeniósł stolicę z Ajutthaję do Bangkoku. W okresie kolonialnym Tajlandia formalnie zachowała swoją niepodległość lecz utraciła część swojego terytorium na rzecz Francji i Wielkiej Brytanii. Do 1946r. kraj znany był jako Siam, a w Polsce do 1974r. jako Syjam.

Tajlandia jest państwem wielonarodowościowym, przy czym główną grupę etniczną stanowią Tajowie. Językiem urzędowym jest język tajski, a używany jest także język chiński, malajski i angielski. Przeważa ludność wiejska, zaledwie 22% ludności mieszka w miastach. Głównymi miastami kraju są: Bangkok, Nonthaburi, Nakhon Ratchasima, Chiang Mai.

Tajlandia jest krajem atrakcyjnym turystycznie. Na jej obszarze wyróżnić można 4 regiony turystyczne: Środkowy, Wschodni, Południowy i Pólnocny o bogatych walorach krajobrazowych i kulturowych. W regionie Środkowym leży Bangkok i Ajutthaja z zabudowaniami pałacu królewskiego i świątyniami. Region Wschodni słynie z odnalezionych wyrobów garncarskich i przedmiotów z brązu oraz rysunków w grotach skalnych. Region Północny posiada dogodne warunki do kąpieli morskich i uprawiania żeglarstwa. Atrakcją turystyczną regionu Północnego są liczne świątynie buddyjskie. Najcenniejsze gatunki fauny i flory środowiska są chronione w 9 parkach narodowych. Największym ośrodkiem turystycznym Tajlandii jest Bangkok

Malediwy

Malediwy to państwo wyspiarskie położone na Oceanie Indyjskim, w odległości około 500 km na południowy zachód od południowych krańców Półwyspu Indyjskiego. Powierzchnia kraju wynosi 298 km kwadratowych. Stolicą Malediwów jest Male.

Archipelag malediwski składa się z 26 atoli (1296 wysp) rozciągających się południkowo na długość 885 km . Wyspy są pochodzenia koralowego. Panuje na nich klimat podzwrotnikowy wilgotny, kształtowany przez monsuny. Na wyspach występuje roślinność tropikalna. Rosną tu palmy kokosowe i drzewa chlebowe. Dużo jest wodnego ptactwa, a w wodach wiele gatunków ryb i morskie żółwie.

Pierwszymi mieszkańcami wysp byli osadnicy buddyjscy przybyli z Cejlonu. W okresie kolonialnym wyspy opanowali Portugalczycy, następnie Holendrzy, a pod koniec XIX w. archipelag był pod protektoratem brytyjskim. W 1965 r. Malediwy uzyskały niepodległość, a w roku 1968 stały się republiką.

Mieszkańcami Malediwów są Syngalezi, Drawidowie, Arabowie, Indonezyjczycy i inni. Są muzułmanami z odłamu sunnickiego. 25% ludności mieszka w stolicy Male, a 70% zamieszkuje małe osiedla na atolach, głównie w południowej części archipelagu.

Transport drogowy funkcjonuje tylko na wyspie, na której znajduje się stolica. Na wyspach są lotniska i lądowiska dla helikopterów. Pomiędzy atolami dominuje transport wodny.

Na wyspach powstały liczne małe ośrodki wypoczynkowe. Malediwy posiadają atrakcyjne plaże, ciepłe wody w płytkich lagunach, dobrą pogodę i piękne rafy koralowe.

Dominikana

Dominikana jest to państwo Ameryki Środkowej zajmujące wschodnią część wyspy Haiti, w archipelagu Wielkich Antyli. W ukształtowaniu powierzchni kraju dominują góry ciągnące się pasmami. Najbardziej na północ położonym pasmem jest Cordillera Septentrional, w środku Cordillera Central oraz Cordillera Oriental, na południu Sierra de Neiba i Sierra de Bahoruco. Między pasmami górskimi występuje wiele dolin i kotlin. W południowo-wschodniej części wyspy rozciąga się nizina Seibo. Dominikana posiada klimat równikowy, wybitnie wilgotny. Leży w strefie występowania groźnych huraganów przychodzących z Oceanu Atlantyckiego najczęściej w sierpniu i październiku. Na terenie Dominikany występują liczne jeziora, z których największe jest jezioro Enriquillo położone w depresji pochodzenia tektonicznego. W lasach równikowych rosną szlachetne drzewa takie jak mahoń, heban, palma królewska, w górach paprocie drzewiaste i epifity, a ponad nimi lasy sosnowe i mieszane. Fauna jest dość uboga. Nie występują tu drapieżniki. W jeziorach i rzekach żyją krokodyle.

Wyspa Haiti została odkryta przez Krzysztofa Kolumba w 1492 roku, który nazwał ją Hispaniola. W 1697 r. Hiszpania odstąpiła Francji zachodnią część wyspy tj. dzisiejsze Haiti, a w 1795 r. także wschodnią, która w 1804 r. stała się częścią Republiki Haiti. W 1809 r. przywrócono zależność od Hiszpanii, a w1821 r. ogłoszono niepodległość tzw. Hiszpańskiego Haiti, które w następnych latach okupowane było przez Republikę Haiti. W 1844 r. powstało niezależne państwo Republika Dominikany. Stolicą kraju jest Santo Domingo.


Pierwotnymi mieszkańcami wyspy byli Arawakowie i Karaibowie, którzy zostali wyniszczeniu już w pierwszych latach kolonizacji. Obecnie wśród ludności Dominikany dominują Mulaci. Znaczną grupę stanowi ludność biała, mniej natomiast jest Murzynów. Ważnymi miastami kraju są: Santo Domingo, Santiago de los Caballeros, La Romana i San Pedro de Macoris. Dominikana posiada historyczne, kulturowe i przyrodnicze walory turystyczne oraz największą wśród krajów karaibskich liczbę pokoi hotelowych o wysokim standardzie.